انتخابات با نهاد!، مجلس بی نماد!

علیرضا کفایی
دیروز سالروز پیروزی انقلاب و گام نهادن در چهل و دومین سال آن بود، امروز نیز تبلیغات انتخابات مجلس یازدهم آغاز شد، فردا هم آغاز دهمین سال حصر است، حصری که ۹ سال از آن گذشت و نمادهایی از سرمایه های اجتماعی همچنان در حصرند و بر آنچه گفته اند اصرار دارند و بر آن استوار مانده اند؛ از قضا پیش بینی حصریان و نظرات آنها در مواردی تحقق یافته است.
کافی است فقط همین توصیه را از آن میر در حصر بیاد آوریم: “…. به مردم بازگردیم. چرا هر گره سهلى را با دندان‌هاى امنیتى باز مى‌کنیم؟ چرا به کوچکترین بهانه،‌ هرکسى را از دایره خود‌ى‌هاى‌مان دور مى‌کنیم؟ این یکى بیش از اندازه جوان است، آن یکى بیش‌ از اندازه هنرمند است، آن یکى روشنفکر است، این یکى با ما اختلاف سلیقه دارد، آن یکى دانشجوست، این یکى از کار ما ایراد مى‌گیرد، آن یکى به گروه ما تعلق ندارد، این یکى قدش بلند است، آن یکى خیلى شیک‌پوش است. آن‌قدر از دور خود مى‌رانیم تا این که تنها مى‌مانیم. این شیوه انقلاب اسلامى نیست، و شیوه اسلامى نیست که آغوشش را به روى همه باز مى‌کند و به صرف شهادت زبانى، انسان‌ها را در دایرۀ خود مى‌آورد.
زمانى که فاصله مردم از نظامشان روز به روز بیشتر مى‌شد، تا با هم مقدمات انتخابات را به جریانى طولانى از یک تجدید حیات ملى تبدیل کنیم؛ فضایى پر از آشتى، شادى، آگاهى و نشاط، عرصه‌اى که در آن دوستداران نامزدها در حالى که خنده از لبانشان رخت بر نمى‌بست مى‌توانستند با یکدیگر به بحث درباره آینده بنشینند و آن آزادى فرزانه که انقلاب ما وعده‌اش را داده بود تجربه کنند. فضایى که در آن کسى خود را شهروند درجه دوم و غیرخودى با انقلاب و نظام اسلامى نبیند، و …. هر سلیقۀ دیگر که تا چند ماه پیش خود را بیگانه با سرنوشت کشور مى‌دید همچون عهد نخست جمهورى اسلامى، خویشتن را از نو در دایره صاحبان انقلاب بیابد.”
امروز نیز مطلبی از همسر آقای کروبی؛ شیخ محصور پس از ملاقات با فرزند زندانی اش منتشر شد که عقول آگاهان را به چالش و دلهای پاک را دردمند می کند: “…. حصر، حبس و تبعید آنهم برای تفکر و اندیشه، مادام که تمامیت خواهی در این سرزمین حاکم است، در خانواده کروبی و از نسلی به نسل دیگر منتقل میشود و از این بابت البته ما را ملالی نیست. در حقیقت زندانی سیاسی بودن پیش و پس از انقلاب تفنخاری است که خداوند نصیب این خانواده کرده است.
به همین جهت دیشب دو رکعت نماز شکر خواندم که خداوند محمدحسین را در صراط مستقیم قرار داده و بر خلاف نوکیسه های فاسد، او نه برای اختلاس و دیگر مفاسد بلکه برای اندیشه و تفکرش در زندان قرار گرفته است.”
انتخابات پیش رو طراحی شده است و هر آنچه که نهاد شورای نگهبان و اصولگرایان تلاش کنند تا طور دیگری القا کنند، واقعیت تغییر نمی کند و آنها خود بهتر می دانند که این انتخابات، انتصابات نهادی! است که ملزم به نظارت بر انتخابات است ولی به انتصابات روی آورده است.
از سوی دیگر در ناسیه چهره ها و اشخاصی که تائیدیه گرفته اند و شعار جوان و انقلابی! را یدک می کشند؛ بجز اندکی، امیدی برای حل معضلات کشور و بحرانهایی که مردم با آنها دست به گریبانند مشاهده نمی شود، برخی نیز متهم و مظنون به فساد هستند هر چند می گویند که پرونده ای ندارند! و در هر حال انتخاباتی که با رای نهادی خاص آغاز شده است و مجلسی که چهره ای برای عرضه ندارد و فاقد نماد است نه تنها نمی تواند باری از دوش مردم بردارد که خود وبال خواهد شد و هزینه های گزافی بر ملت تحمیل خواهند کرد.
انظُرْ کَیْفَ ضَرَبُواْ لَکَ الأَمْثَالَ فَضَلُّواْ فَلاَ یَسْتَطِیعْونَ سَبِیلاً
بنگر تا چه داستان و مثلها برای تو زدند؟ پس چنان گمراه شدند که دیگر هیچ راه رشد و هدایتی نتوانند یافت / آیه ۹ سوره فرقان


خبرهای داغ

تازه ها